June 8th, 2008

aSHkk

Ընդմի՛շտ Ֆիգու

 Աստվածներ… Իմ… Իմ Ֆիգուն…ֆուտբոլ էր…………նայում :((((((

 Տարիներ առաջ, երբ դեռ Ֆիգուամանիայիս նախնական ստադիան էր, ես և հիմա այժմ ամենամոտ ընկերուհիս՝ Անիտան, որի հետ Ֆիգուի ֆան ակուբում էինք ծանոթացել ( :) ), մտածում էինք՝ ինչ ենք զգալու, երբ նա հեռանա մեծ ֆուտբոլից… :)
 Այսօր՝ Պորտուգալիա-Թուրքիա խաղից առաջ, երբ Պորտուգալիայի ազգային հավաքականը երգեց հիմնը, մի պահ ցույց տվեցին Ֆիգուին. հանդիսատես էր… Հա՛, դա ոչ մեկի համար էլ նորություն չէ. նա հավաքականում շուտվանից չի խաղում… Բայց այնքան ծանր էր ինձ համար տեսնել, թե ինչպես է ինչ-որ փսլնքոտ մեկը ՆՐԱ համարով շապիկը կրում… Լավ է՝  հայրս և եղբայրս չտեսան, թե ինչպես էի արցունքներս մի կերպ կուլ տալիս:) Շատերի համար սա ծիծաղելի է, բայց, իսկապես, մի կերպ էի զսպում ինձ, ակնոցս «մշուշով» էր պատվել :)

  Հիմա սենյակիս պատին եմ նայում. էս պոստերում 2002/2003 մրցաշրջանն է… իսկ էստեղ վերջին հանդիպումն էր հավաքականի կազմում… սա ամենաշատն եմ սիրում. ոսկե գնդակով նկարն է :)
 Հաշվել չեմ կարող՝ քանի պլակատ ու նկար կան պատիս :)